OBIEKTY PUBLICZNE
Rynek – centralny punkt miasta, w kształcie prostokąta, był przystosowany do celów handlowych. Na jego środku usytuowany jest ratusz z przylegającą wieżą ratuszową, najbardziej charakterystyczna budowla miasta. Tutaj swoją siedzibę mają samorządowe władze miasta.
Budynek ratusza - pierwotnie gotycki zbudowany w drugiej połowie XV w., podlegał licznym przebudowom. Obecna bryła ratusza pochodzi z 1830 r. Do budynku ratusza przylega renesansowa wieża z 1569 r., zdobiona sgraffitem . Jest to najwyższa budowla miasta, liczy sobie 56 m. Na szczycie wieży, pod barokową kopułą znajduje się galeria widokowa. W podziemiach wieży zlokalizowane jest średniowieczne więzienie tzw. turma, miejsce wymuszania zeznań tzw. konfesat i przetrzymywania więźniów do czasu egzekucji. (fot. W.Bugno)
Kamienica Chodorów – Dom Zbója Becza, legendarnego założyciela miasta. Usytuowana w zachodniej pierzei Rynku. Posiada gotycki rodowód. Jest to jedna z ciekawszych kamienic mieszczańskich, z zabytkową sienią zajezdną. O zabytkowych walorach kamienicy świadczy gotycki wątek murów, piwnice z tego samego okresu oraz liczne renesansowe portale. (fot. W.Bugno)
Kamienica Barianów Rokickich - zwana Domem z basztą. Kamienica z epoki renesansu (1523 r.). Budynek wieńczy renesansowa attyka, liczne elementy dekoracyjne w postaci nadproży i fryzu sgraffitowego czynią budynek jednym z piękniejszych w mieście.
Dodatkowy walor to przylegająca do budynku średniowieczna baszta obronna. Obecnie kamienica jest oddziałem Muzeum Ziemi Bieckiej, z bogatą ekspozycją poświęconą aptekarstwu w historycznym rozwoju. (fot. W.Bugno)
Dom Kromera - Kamieniczka z 1519 r., będąca siedzibą Muzeum Ziemi Bieckiej, z ekspozycjami dotyczącymi historii miasta. Na uwagę zasługują głównie wnętrza obiektu, ciekawy wystrój architektoniczny sal, kolebkowe sklepienia, dekoracyjne portale i kolumny międzyokienne. (fot. W.Bugno)
Szpital królowej Jadwigi - wybudowany na mocy przywileju wydanego przez królową Jadwigę w 1395 r. Jest to najcenniejszy zabytek budownictwa szpitalnego na terenie Polski południowo-wschodniej. Zachowany budynek szpitala pochodzi prawdopodobnie z około 1480 r. i jest jedynym obiektem fundacji królowej Jadwigi zachowanym do czasów współczesnych. Obecnie poddawany jest pracom remontowo - konserwatorskim. Usytuowany we wschodniej części miasta, na najdalej wysuniętym cyplu, otoczony od pd. wsch. resztkami murów obronnych, tworzy zwarty kompleks zabytkowych budowli. (fot. W.Bugno)
Gród Starościński – budowla z XVI w., historyczna rezydencja podstarościch i sędziego grodzkiego. W latach 1667-74 w grodzie rezydował wybitny poeta barokowy Wacław Potocki, pełniąc wspomniane urzędy. Obecnie po przeprowadzonych pracach konserwatorskich, siedziba Gimnazjum nr 1 w Bieczu. (fot. W.Bugno)
FORTYFIKACJE OBRONNE
O walorach zabytkowych miasta w dużej mierze świadczą średniowieczne mury obronne wraz z barbakanem oraz baszty. System fortyfikacyjny Biecza początkami sięga XIV w. Pierwsze wzmianki źródłowe dotyczące fortyfikacji pochodzą z 1399 z dokumentu podpisanego przez króla Władysława Jagiełłę i mówią o remoncie murów obronnych. W obrębie murów miejskich było 17 baszt, które obsługiwane były przez cechy rzemieślnicze. Wraz ze zmianą techniki wojennej w XVII wieku utraciły znaczenie i popadały w ruinę. Do czasów obecnych zachowały się nieliczne. (fot. W.Bugno)
Baszta radziecka - usytuowana przy wjeździe do miasta od strony zachodniej. Pochodzi z XIV wieku, stanowi integralną część kamienicy Barianów Rokickich. Służyła celom obronnym o czym świadczą liczne okienka strzelnicze, grube mury oraz znaczna wysokość . Baszta radziecka po konserwacji została przystosowana do celów ekspozycyjnych.
(fot. M.Kozień)
Baszta kowalska - zwana również basztą plebańską zamyka ciąg fortyfikacji zachodnich, składających się z resztek czworobocznej baszty u stóp dzwonnicy farnej (pełniła również funkcje obronne tzw. baszta rzeźnicka), dzwonnicy i kurtyny biegnącej łukiem aż do baszty plebańskiej. W latach osiemdziesiątych XX wieku została w znacznej części odbudowana wraz z fragmentem murów obronnych i przeznaczona na obiekt muzealny. (fot. W.Bugno)
OBIEKTY SAKRALNE
Kolegiata - kościół parafialny pw. Bożego Ciała najbardziej reprezentacyjna budowla miasta. Zaliczany jest do najcenniejszych zabytków architektury sakralnej w Polsce. Monumentalna bryła świątyni pochodzi z późnego gotyku. Jest to budowla trójnawowa, halowa z bocznymi kaplicami. Najstarszą częścią kościoła jest prezbiterium zbudowane przed 1480 rokiem. Ceglane sklepienie prezbiterium stanowi ostrołukowa kolebka z lunetami, ozdobiona bogatą siecią żeber. Prezbiterium zdobi polichromia wykonana w 1905 roku przez Włodzimierza Tetmajera. (fot. W.Bugno)
Bardzo cennym zabytkiem jest ołtarz główny wykonany w stylu późnego renesansu około 1604 r. W części centralnej ołtarza znakomite dzieło malarstwa włoskiego, obraz „Zdjęcie z krzyża” z XVI wieku, przypisywany warsztatowi Michała Anioła. Wystrój kościoła imponujący, odzwierciedla kolejne epoki: gotyk, renesans, barok. (fot. W.Bugno)
Zespół kolegiaty - późnogotycka dzwonnica z XV w. z elementami obronnymi. Pełniła funkcje baszty obronnej, broniona przez cech rzeźników, stąd zamiennie zwana basztą rzeźnicką. Dzwonnica w górnej partii zdobiona dekoracją sgraffitową, przedstawieni: św. Wojciech i św. Stanisław. Dzwonnica łączy się z neogotycką kaplicą św. Barbary. W tej samej linii znajduje się stara plebania z XVI/XVII w., wielokrotnie przebudowywana. Pozostałość klasztoru Norbertanek. (fot. W.Bugno)
Klasztor OO. Franciszkanów – fundacja z 1624 r. Klasztor usytuowany na wzgórzu, otoczony murem obronnym z czasów Potopu szwedzkiego. Centrum zespołu stanowi kościół pw. Św. Anny i budynek klasztorny. Kościół barokowy, jednonawowy wybudowany w latach 1645-1663 na miejscu zamku starościńskiego. W podziemiach kościoła pochowany jest Wacław Potocki, największy poeta doby baroku. W klasztorze na uwagę zasługuje cenna biblioteka starodruków. (fot. W.Bugno)
Do kościoła przylega dziedziniec z kaplicami Męki Pańskiej. Na dziedzińcu umiejscowiona klasycystyczna kaplica z 1834 r. (fot. W.Bugno)
Kościół cmentarny pw. Św. Piotra – położony na cmentarzu komunalnym. Obecna bryła kościoła została wzniesiona na fundamentach pierwotnego XIV - wiecznego kościoła parafialnego. Na uwagę zasługuje kamienna chrzcielnica, o cechach romańskich usytuowana obok wejścia do świątyni. (fot. W.Bugno)
MAŁA ARCHITEKTURA
Kapliczka słupowa - najstarsza z bieckich kapliczek, położona na ul. Bochniewicza, w miejscu średniowiecznej szubienicy, tędy w średniowieczu wiódł historyczny trakt krakowski. Kapliczka dat. na XIV w., o cechach gotyckich. (fot. W.Bugno)
Kapliczka na Harcie - usytuowana na zachód od miasta na południowym stoku wzgórza pomiędzy cmentarzem komunalnym, a cmentarzem z I wojny światowej. Kapliczka o cechach barokowych z pierwszej poł. XVIII w., dwukondygnacyjna, kryta dachem namiotowym. (fot. W.Bugno)
Kapliczka św. Michała Archanioła - usytuowana pod skarpą klasztorną od strony ul. Fuska. Kapliczka barokowa, zbudowana prawdopodobnie w 1721 r., jako wotum wdzięczności za ocalenie z zarazy. (fot. W.Bugno)
Kapliczka św. Floriana - na bieckim Rynku, p. XIX w., wsparta na czterech kolumnach, nakryta dachem namiotowym. W środku kapliczki figura św. Floriana, przedstawionego w stroju rzymskiego rycerza.
(fot. M.Kozień)
CMENTARZE WOJENNE
Na terenie miasta znajduje się pięć cmentarzy z I wojny światowej. Na szczególną uwagę zasługuje cmentarz położony na sąsiednim wzgórzu, nieopodal kolegiaty. Jeden z piękniejszych bieckich cmentarzy, o tarasowym założeniu, naśladujący tyrolskie winnice został wzniesiony przez włoskich jeńców. Projektantem cmentarza jest Hans Mayr. (fot. W.Bugno)
